Typowy schemat „prania brudnych pieniędzy” można podzielić na:
Etap 1: lokowanie
Nielegalnie uzyskane pieniądze są wprowadzone do systemu finansowego. Najczęściej gotówka jest wywożona za granicę. Tam zostaje wpłacona do banku lub przeznaczona na założenie legalnego przedsiębiorstwa.
Etap 2: maskowanie
Powiązanie pieniędzy z ich przestępczym pochodzeniem zostaje ukryte. W praktyce odbywa się to poprzez wielokrotne transfery pieniężne pomiędzy kilkoma kontami bankowymi w wielu krajach. Celowo gmatwa się historię przepływu gotówki. Wykorzystuje się do tego m.in. następujące metody: przelewy do innych banków krajowych lub zagranicznych, wpłacenie gotówki na lokaty, zamianę lokat na zakup akcji, itd.
Etap 3: integracja
Stwarza się wiarygodną historię pochodzenia pieniędzy, aby ponownie wprowadzić je do legalnego użycia. Odbywa się to np.: poprzez fikcyjną sprzedaż nieruchomości zakupionych na etapie maskowania albo zawyżanie faktur za legalne towary z importu czy eksportu.
|
|