Cyberterroryzmem określamy wykorzystywanie zdobyczy technologii informacyjnej w celu wyrządzenia szkody.

Wysoki poziom rozwoju technologicznego przyczynia się do poprawy zarządzania wieloma sferami życia politycznego, społecznego i gospodarczego, ale jednocześnie uzależnia państwo od sprawności i bezpieczeństwa infrastruktury krytycznej.

Atak na jeden z elementów systemu może zakłócić funkcjonowanie pozostałych („efekt domina”), ponieważ są one ściśle ze sobą powiązane.

Najpoważniejszym źródłem zagrożeń dla sieci teleinformatycznych – obok niedoskonałości rozwiązań technicznych – są celowe działania. Mogą przyjmować formę:

• zakłócenia działania systemów;
• nieupoważnionego wprowadzania lub kopiowania danych;
• łamania zabezpieczeń, co pozwala na przejęcie kontroli nad poszczególnymi elementami infrastruktury (np. na wypadek wojny).

Po tę ostatnią metodę mogą sięgać służby specjalne nieprzyjaźnie nastawionych państw oraz organizacje terrorystyczne. Z kolei grupy przestępczości zorganizowanej mogą być zainteresowane wykradaniem danych lub dokonywaniem nieupoważnionych zmian np.: systemach i sieciach instytucji finansowych.

Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego jest odpowiedzialna za zapewnienie ochrony kluczowych systemów i sieci teleinformatycznych państwa. W tym celu w strukturach ABW powołano Rządowy Zespół Reagowania na Incydenty Komputerowe – CERT.GOV.PL.